Mazurek
pod
wpływem

Fundusz

„Co nam obca przemoc wzięła”

Jarosław Kaczyński, człowiek z drugiego szeregu opozycji, w 1989 roku nagle staje się jednym z rozgrywających w negocjacjach między „Solidarnością” a komunistami. W tym samym czasie regularnie spotyka się z Anatolijem Wasinem, pierwszym sekretarzem ambasady ZSRR i oficerem KGB, który wcześniej w Finlandii budował sieci wpływu. Pierwsze spotkanie w siedzibie Stronnictwa Demokratycznego przy Chmielnej, kolejne przy alkoholu w mieszkaniu Wasina na Saskiej Kępie. Rozmawiają o „finlandyzacji” Polski. Kaczyński sam opisał te spotkania i twierdził, że informował o nich szefa UOP. Andrzej Milczanowski zaprzecza. Potem Kaczyński zostaje szefem Kancelarii Prezydenta Wałęsy.

Fundusz Obsługi Zadłużenia Zagranicznego, obsadzony ludźmi służb PRL, wyprowadza za granicę pieniądze przeznaczone na wykup polskiego długu. Trop odkrywa inspektor NIK Michał Falzmann. 16 lipca 1991 roku prosi NBP o dane objęte tajemnicą bankową i tego samego dnia zostaje odsunięty od kontroli. Dwa dni później, po wypiciu herbaty w mieszkaniu Kornela Morawieckiego, zasłabnie. Morawiecki zawozi go do szpitala, gdzie Falzmann umiera. Ma 37 lat. Rok później Wydawnictwo Antyk Marcina Dybowskiego wydaje książkę o FOZZ, która stanie się źródłem prawicowych narracji na ten temat.

Kukła

„Marsz, marsz, Dąbrowski”

Po odwołaniu rządu Olszewskiego Kaczyński staje się najostrzejszym przeciwnikiem Wałęsy. 29 stycznia 1993 roku prowadzi marsz na Belweder. Pod siedzibą prezydenta płonie kukła Wałęsy z napisem „Bolek”. Nigdy wcześniej ani później w Polsce nie spalono kukły urzędującego prezydenta.

Obok Kaczyńskiego idzie Zygmunt Wrzodak, związkowiec z Ursusa. Kilkanaście lat później razem z Mateuszem Piskorskim założy Stowarzyszenie Zmiana. Ta sama nazwa wróci w 2015 roku jako nazwa prorosyjskiej partii Piskorskiego.

Biblioteka

„Szablą odbierzemy”

W lutym 2007 roku Antoni Macierewicz, szef komisji likwidacyjnej Wojskowych Służb Informacyjnych, ogłasza raport z ich likwidacji. Kilka tygodni później, już jako szef nowej Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zleca przekład książki Anatolija Golicyna, majora KGB, który w 1961 roku uciekł na Zachód. „Nowe kłamstwa w miejsce starych” ukazują się jesienią 2007 roku w Bibliotece SKW i w wydawnictwie Antyk Marcina Dybowskiego. We wstępie Macierewicz pisze, że książka powinna stać się obowiązkowym podręcznikiem polskich służb specjalnych.

Golicyn przez kilkanaście lat był najbliższym doradcą Jamesa Angletona, szefa kontrwywiadu CIA. Grzegorz Rzeczkowski pisze, że ta współpraca przyniosła dewastujące skutki CIA i brytyjskiemu MI6. Angleton stracił stanowisko w grudniu 1974 roku. W Polsce książkę popularyzuje Jerzy Targalski, a Macierewicz wypowiada się w piśmie „Antyk”, podpisywany jako „Antoni MaciArewicz”.

Sekretarz redakcji „Antyku” Piotr Bączek trafia do komisji weryfikacyjnej WSI, a w 2015 roku zostaje szefem SKW. W nocy z 17 na 18 grudnia 2015 roku razem z Bartłomiejem Misiewiczem, w asyście Żandarmerii Wojskowej, wchodzi do Centrum Eksperckiego Kontrwywiadu NATO w Warszawie. W katalogu Antyku są też „Psychosocjotechnika” Vladimira Volkoffa i „Wojna informacyjna” Rafała Brzeskiego, który dziś w „Tygodniku Solidarność” przekonuje, że Niemcy mają roszczenia do polskich ziem.

Serwer

„Za twoim przewodem złączym się z narodem”

W 2014 roku Rosja zajmuje Krym. Równolegle agenci wpływu na Ukrainie rozpowszechniają narrację, że wybory wygrane przez Petra Poroszenkę zostały sfałszowane. Hakerzy z grupy CyberBerkut atakują system ukraińskiej Centralnej Komisji Wyborczej i próbują zakłamać wynik. Rosyjska telewizja pokazuje fałszywe wyniki, zanim zdążą je zdementować.

W listopadzie w Polsce dochodzi do awarii serwerów PKW, która opóźnia ogłoszenie wyników wyborów samorządowych. 19 listopada Jarosław Kaczyński i szef SLD Leszek Miller wspólnie wzywają do skrócenia kadencji samorządów i rozpisania nowych wyborów ze względu na „liczne nieprawidłowości”. Następnego dnia zaczyna się okupacja siedziby PKW. Wśród przywódców są Grzegorz Braun, Rafał Mossakowski, były szef jego sztabu i twórca prorosyjskiego centrum na Powiślu, oraz Marcin Dybowski, szef wydawnictwa Antyk. Sygnał do ataku na PKW wyszedł więc od Millera i Kaczyńskiego. Obaj potem się od tego odcinali, ale wśród okupujących byli zarówno ludzie Kaczyńskiego, jak i Brauna.

Taśmy

„Dał nam przykład Bonaparte, jak zwyciężać mamy”

W czerwcu 2014 roku tygodnik „Wprost” publikuje nagrania rozmów polityków z warszawskich restauracji. Nagrano ponad sto osób z elity władzy. Za podsłuchami stoi Marek Falenta, który sprowadza do Polski rosyjski węgiel i jest winien rosyjskiemu dostawcy dziesiątki milionów.

W maju 2014 roku Falenta leci do Kemerowa na Syberii. Jego wspólnik zezna później, że Falenta wiózł Rosjanom „prezent”: nagrania polskich polityków. Afera osłabia rząd, Donald Tusk wyjeżdża do Brukseli, a w 2015 roku Platforma traci władzę. Ten sam rok, w którym upadło zaufanie do komisji wyborczej.

Ruch

„Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę, będziem Polakami”

Po Krymie Mateusz Piskorski, obserwator pseudoreferendum na półwyspie, zakłada prorosyjską partię Zmiana. Na jej zjeździe założycielskim przemawia przez wideo minister spraw zagranicznych tzw. Donieckiej Republiki Ludowej. W 2016 roku ABW zatrzymuje Piskorskiego pod zarzutem szpiegostwa.

Z okupacji PKW wyrasta Ruch Kontroli Wyborów. Dybowski, związany wcześniej z Solidarnością Walczącą, tworzy go razem z Kornelem Morawieckim. Prezesem zostaje Jerzy Targalski, członek PZPR do 1979 roku, co sam nazywał „przykrywką”, i współautor cyklu „Resortowe dzieci”. W 2024 roku sztab Karola Nawrockiego ogłasza współpracę z RKW. Ruch i Dybowski działają pod adresem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich na Foksal, gdzie mieści się też sztab kandydata Nawrockiego. Z SDP wywodzą się Witold Gadowski i ludzie Szczepana Wójcika, organizatora protestów rolniczych. Dybowski próbuje budować z nimi koalicje polityczne.

Asystent

„Dla ojczyzny ratowania”

Maciej Lisowski zakłada w 2010 roku z matką Fundację Lex Nostra. W latach 2016–2019 jest społecznym asystentem Kornela Morawieckiego i szefem jego warszawskiego biura. Fundacja nazywa Ruch Kontroli Wyborów swoim partnerem, pisze z nim do prokuratora generalnego w sprawie wyborów z 2014 i 2015 roku i oferuje obronę prawną jego działaczom.

Po śmierci Morawieckiego Lisowski kieruje biurem posła PiS Lecha Kołakowskiego. Jednocześnie prowadzi agencję pracy, dla której klientów poseł pisze do konsulatów o wizy. Przed sejmową komisją do spraw afery wizowej padają pytania o jego wizyty w rosyjskiej ambasadzie i o to, dlaczego pomagał w załatwianiu polskich wiz Rosjanom. Lisowski wszystkiemu zaprzecza.